Mikkie en Beatrix

Dat me dat nog zou gebeuren: als republikein steun krijgen van Beatrix.! Zou ze mijn blog volgen? Omgekeerd moet ik nu als republikein mijn koningin verdedigen, want de halve internetwereld is over haar heengevallen. In haar Kerstboodschap wees Beatrix op het surrogaat contact tussen mensen in sociale communities op het internet. Fout natuurlijk, want een hoop mensen vindt dat hyven geweldig leuk en het wordt ook graag verward met modern sociaal gedrag. Ik heb het al gekwalificeerd als moderne persoonlijk etalages waar mensen zich presenteren, wellicht zelfs aanbieden. Kijk maar eens naar die vreselijk onzekere middelbare scholieren die hun groepsranking verkrijgen via hun Hyves-presentatie. Sneu toch? Trix heeft groot gelijk. Zegt zo'n Francisco van Jole dat het buitengewoon nuttig is om de Twitteren, want hij heeft zelfs contact gekregen met zijn buurman. God wat een treurigheid! Als je dat wilt bel je toch gewoon aan en nodig je buren uit voor een praatje of een drankje Of je biedt aan om de sneeuw te ruimen, boodschappen te doen of op de hond te passen; you name it!
Mikkie wenst al zijn lezers een rijk sociaal leven in 2010. Groet je medemens en maak een praatje, moet je eens opletten wat je er voor terugkrijgt

Terug en vooruit

Op de 23e december ding 23 vastpakken is een mooi gegeven: voor de Kerst kennisgemaakt met de wereld van Web 2.0. Ik vond het een interessante zwerftocht door een voor mij deels nieuwe wereld. In mijn blogs heb ik gereflecteerd op wat ik toen ervoer. En nu kan ik terugkijken. En dan vind ik een bevestiging in een paar dingen. Bijvoorbeeld wat ik heb gezien op de NVD studiereis naar Singapore, nu een jaar geleden. Hoe word je als bibliotheek nou een vraagbaak voor 2.0 gebruikers in deze wereld? Ik wist al dat je dan niet meer kunt zeggen dat we de Encyclopedia Brittannica in de kast hebben staan. Mooi compilatie van onze gestolde kennis waar wij bibliothecarissen de weg in weten. In die vorm is er nauwelijks nog vraag. Teveel en wellicht te diep? We communiceerden via e-mail; jongeren gingen snel naar de 160 van sms en nu zijn het tweetjes; een soort Twitter informatiescheetjes Vind daar nou maar eens een positie als instelling! Als de vorm telkens een wegversmalling blijkt te zijn (korter en korter) dan geldt dat wellicht ook voor de algemeenheid (we hebben een boek over......). Ik zag in Singapore de bibliotheek met een focus op informatie over een beperkt onderwerp, maar dan wel met diepgang. (In hun geval is dat Singapore) Wij hebben dat ook opgeschreven in onze strategie nota: Groningen. Ik kan me ook een gronings onderwerp voorstellen; bijvoorbeeld alle informatie over De Ploeg hebben wij beschikbaar. Powerd by Biblionet! Ready for 2.0. De manier van communiceren en informatieverwerven dwingt ons waarschijnlijk van algemeen naar focus. De bibliotheek loopt een niche dicht in plaats van een breed start-informatiecentrum. Die laatste positie is allang verworven door Google!

En wat altijd heel prettig is: Ik zag veel van mijn vooroordelen bevestigd. En dat geeft veel steun in een warrige wereld. Toen wij in de vorige eeuw begonnen met het uitlenen van Acorn computers en zelf met een Commodore 64 begonnen, motiveerde iemand jegens mij het willen hebben van zo'n ding, omdat het zo handig was daar al je recepten in te doen. Handig en je kon mooie selecties maken op ingredienten! Zie je het voor je? Zo'n onhandig ding in je keuken? Ga toch weg! Een kookboek is veel sneller en handiger! En dan filmpjes; ook een immense vooruitgang in onze statische wereld. Een prachtige parodie van Wim de Bie toen de compacte video camera doorbrak. Dat moesten we allemaal hebben; het zou ons leven verrijken. De Bie filmde sneaky zijn vrouw onder de dekens en ging vervolgens in zijn eentje verlekkerd beneden op de tv de erotische plaatjes bekijken. God wat een treurigheid!
Ik geef toe dat mijn vooroordeel over muziek bij het grof vuil kan. Muziek streamen is geweldig!

In mijn blogs heb ik er al iets over gezegd. Ik heb persoonlijk niet zo'n behoefte aan al die community's en sociale netwerken. Lekker met gelijkgestemden in een forum; ik zie er de lol niet van in. Voor mij is de echte wereld van belang. De dialoog of de blog met de medemens over alles wat ons bezig houdt. Gewoon in het hier en nu; zonder een bepaalde noemer vooraf en met een lekker biertje op tafel.

Ik zie wel de kracht van verschillende media. In positieve, maar ook in negatieve zin. De wereld van veiligheidscamera's, mobiele telefoons met camera's en You Tube maakt alles open. Dictaturen kunnen niet blijven liegen. Kijk maar naar de demonstraties in bijvoorbeeld Iran. Een positieve ontwikkeling. Maar ieder individu die zijn eigen moment van wereldberoemdheid wil creeren leidt tot bakken bagger en wie zit daar nou op te wachten? Ik zie er de systemen nog een keertje op vastlopen!

Ik heb niet het gevoel dat ik klaar ben met 23 dingen. Gelukkig dient ding 24 zich al aan. Ik ga kennismaken met zin en onzin van een e-book reader. Is dat wat of valt dit in de categorie van de Commodore 64 en de videocamera. ? Ik zal kritisch zijn want als bibliothecaris hou ik van het papieren boek. Een mooi gemaakt exemplaar, ruikt lekker en helemaal van mij. Zal ik mezelf eens verrassen met een mooi exemplaar uit de Russische bibliotheek van Van Oorschot?. Mooi in dundruk, met een paginalintje.? Als beloning voor het tijdig afronden van deze cursus..........................?

Manifesto

Aangekomen bij station 22. En daar zag ik een prachtig filmpje. Library Manifesto 2.0. Eigenlijk vind ik dat we deze statements op de muren van onze bibliotheken zouden moeten projecteren. Dit zijn onze waarden en dit streven we na! Ik haal mijn weekend boodschappen in een grote C1000 in Surhuisterveen (ja, of all places) en daar staat ook heel groot het mission statement op de muur. Als u hier naar binnen gaat dan willen wij dat u zich als klant prettig voelt......etc. Ik zou willen dat wij de statements van veranderingen uit het manifesto filmpje tot de onze maken. En om de wereld dit mede te delen projecteren we ze met een laserkanon boven Groningen als een mooi Aurora Borealis!! Tip voor de opbouw van deze cursus. Begin Ding 1 met dit filmpje, want dan krijg je honger naar het traject, wil je er bij zijn als het gebeurt en dan maal je niet meer om de geinvesteerde tijd. Mikkie is bij station 22 en fietst straks de koude nacht in. Blij dat ie mee doet in een boeiend veranderingsproces.
Mikkie

wolkenwoorden

Vandaag de wereld van Sopac, Worldcat en my discoveries. Tja daar word je wel even stil van. Al die mogelijkheden. Het is veel. Te veel? Al ik een zoekvraag heb dan start ik vrijwel altijd in Google. Die stort in een split second een enorme bak rijp en groen op je beeldscherm. En dan moet je verfijnen. Soms loop je vast en soms kom je vlot bij het gewenste. Zo'n Worldcat graast ook razendsnel door talloze collecties. Schattig vind ik de faciliteit om ook even de afstand tot het gewenste aan te geven (Dit boek is voorradig op 6000 km afstand!) Ook hier blijft het gevoel dat je zoveel hits krijgt dat het teveel is. Ook de woordenwolken helpen je op weg. Ze verwarren je overigens ook want er verschijnen woorden waarvan ik denk: wie heeft dat nu bedacht? Wereldoorlog 1 zoeken en dan het Joodse vraagstuk? Die is toch echt met die andere oorlog verbonden! Eigenlijk zijn die systemen heel erg aanbodgericht. Ze kwakken alles op je beeldscherm. De volgende generatie zou eigenlijk bij het intikken van mijn zoektermen moeten vragen waar ik naar op zoek ben, welk niveau, welke taal, afbeeldingen, bewegende plaatjes, wat ik al weet etc. En dan pas een antwoord geven. Dat scheelt eeen hoop frustrerend leeswerk! Toch zijn dit mooie toepassingen. Nog in de kinderschoenen, maar toch....
Mikkie

denken over delen

Schreef Mikkie in zijn blogje over (het gebrek aan) nut en noodzaak van delen; inmiddels is hij daar alweer aanmerkelijk genuanceerder over gaan denken. 23 dingen maakt van alles bij een mens los! Het komt zo. Afgelopen weekend was ik met mijn vriendin in Luxemburg. En we waren daar om een concert van Joe Bonamassa te bezoeken. We zijn fan en op bijgaande foto is goed te zien dat we een daalders plekje hadden. Vrijdagavond, op weg naar de ingang, hoor ik opeens mijn naam roepen en daar ontwaar ik een collega van Biblionet!. We komen dicht bij elkaar te staan en wisselen belevenissen uit van andere en eerdere concerten. Na afloop gaat ieder zijns weegs, maar onafhankelijk van elkaar besluiten we om nog wat te gaan drinken, ergens in een tof cafeetje. Laat daar nou weer dezelfde keuze gemaakt worden. Gezellig samen een biertje gedronken en ervaringen gedeeld. (Op de terugweg twee dagen later staan we op dezelfde parkeerplaats in Nederland.!) En nu terug op kantoor delen we foto's en copietjes van de playlist. Conclusie: hartstikke leuk weekend met leuke ontmoetingen en een geweldig concert van Joe Bonamassa. Ontmoetingen en delen in de echte wereld is hartstikke leuk, daar kan de digitale wereld toch niet aan tippen. Volgens Mikkie

nut en noodzaak van delen

Het is Sinterklaastijd. "Eerlijk zullen we alles delen, ik een beetje meer dan jij" Dat is geloof ik een ondeugende versie van een bekend sinterklaasliedje. het schoot me te binnen toen ik vandaag bezig was met ding 19 en ding 20. Ik zat al op Linkedin. En daar zitten meer collega's want ik krijg elke week wel het verzoek om ergens bij te willen horen. Ik zeg maar braaf ja, want anders frustreer je de essentievan deze sites. Maar of ik er echt wat mee wil? Ik had me veel voorgesteld van lastfm. Maar ik vind het niks. Als je van een bepaald genre muziek houdt; bij mij is dat blues rock, dan zoek je toch een zender die dat aanbiedt en streamen maar in high fidelity kwaliteit. In de display zie je wel wie het is en op internet vind je wel een site van de artiest met alle relevante informatie zoals discografie en tourschema. Wat is dan het usp van lastfm? Tja dat je ziet of Pietje of Klaasje in Verweggistan het ook leuk vindt? Of die wazige you tube filmpjes met een blikkerig geluidje? Ik heb nu met verschillende sociale tools in 2.0 kennis gemaakt, maar ik voel nog steeds niet de behoefte om iets te willen delen en al helemaal niet die amateuristische zooi van gelijkgestemden. Mijn muziek niet, mijn boeken niet en al helemaal geen persoonlijke dingen. Eigenlijk voel ik juist de behoefte om veel dingen voor mezelf te houden. Zaterdag jl. ben ik het slachtoffer geworden van een skimmer. Iemand die op slinkse wijze mijn (bank)pasgegevens en pincode heeft gestolen en dan nodigt web 2.0 en andere internetsites je nadrukkelijk uit om van alles te delen. Gooi je ziel en zaligheid op het web. Dan ben je goed vindbaar, maar voor Mikkie hoeft dat niet

Gedeelde bibliotheek of contactadvertentie naar griezels?

Library Thing vind ik een mooie toepassing. Eindelijk eens een gebruiksvriendelijke tool! Je voegt een titel in, cyberspace wordt afgezocht en hup daar staat ie. Nog één klikje en het boek zit in je lijst. Maar daar blijft het niet bij. Je krijgt nog allerlei extra informatie mee. Bijvoorbeeld waar je het boek kunt kopen of wie het nog meer in de collectie heeft. Wat ik een nadeel vind is dat je collectie meteen met de rest van de wereld wordt gedeeld. Mikkie weet inmiddels dat dat de essentie is van 2.0 tools, maar om nu meteen aan Jan en alleman te laten weten wat in je kast staat is nogal wat. Ik heb negen titels ingevoerd die ik heb (ook gelezen) Acht over de eerste wereldoorlog en twee uit de tweede (die laatste twee zijn mijn aasvisje om te kijken of ik nog een griezel tegen kom in cyberspace) (De biografie van Hitler van Ian Kershaw en van Hitler zelf Mein Kampf) Die laatste heb ik niet, hoef ik ook niet, maar is wel gewoon te koop bij Amazon.com .De meest gangbare boeken over de eerste wereldoorlog staan in veel boekenkasten. Het boek Heeresbericht van Edlef Koppen maar in acht. Die heb ik bezocht en gekeken wat ze nog meer hebben. En tja daar zit dan wel een griezel tussen, die zichzelf afbeeldt met een patroongordel om zijn nek en zodanig uit zijn ogen kijkt dat Mikkie een straatje om loopt. En daarmee zijn al die sociale netwerken net het gewone leven. Met sommige klikt het en die zou je wel willen spreken en anderen heb je niets te melden. Dus Mikkie gooit zijn boekenkast niet op Library Thing. Ik hou mijn collectie lekker voor mezelf. Maar de tool is handig: je prutst zo een professioneel Sinterklaaslijstje in elkaar met begeerlijke titels.

Mikkie